Weronika Bielecka: Jak zrodził się pomysł na „Rezonanse”? Wiktor Bury: Pierwsza edycja „Rezonansów” realizowana była dwa lata temu, w 2024 roku, […]
Otóż w moim odczuciu 24. edycja Survivalu była prawdziwie niewykluczająca. O wspomniane perspektywy zatroszczyli się zarówno organizatorzy, jak i artyści, ukazując punkt widzenia kobiet, mężczyzn, dzieci i zwierząt. Europejskie i pozakontynentalne sposoby postrzegania tych samych spraw. Poglądy zwolenników i przeciwników utartych idei, i schematów, które przede wszystkim poparte były naukowymi badaniami i studiami przypadku.
Prowokacja, hałas, kontrast, ciało wibrujące od basu, błysk i stroboskop. Trudno być słuchaczem, któremu spodoba się wszystko, równie trudno w zróżnicowanych programach Ephemery nie znaleźć nic dla siebie. W tym roku nie było inaczej. Może jedynie oczekiwania podskoczyły w górę – siódma odsłona festiwalu objęła pełny, intensywny tydzień (symbolicznie? być może).
Za każdym razem nakręcamy to po prostu od nowa, aż do momentu wydarzenia; euforia, koniec festiwalu, podsumowania i wyjadanie wszystkich pierogów, które zostały. A potem oczekiwanie na nowość. Wydaje mi się, że z każdym rokiem, jak na coś wpadasz na bieżąco i coś na bieżąco udaje się przeforsować, zbudować, zrobić, ulepszyć, to też za każdym razem daje ci taki drive.
Międzynarodowa konferencja naukowa „1991: Fall of Communism and its Impact on Music and the Arts” (Belgrad, 28–30 maja 2026) testowała granice tego formatu, włączając do programu autorskie recitale, koncerty-referaty czy nawet architektoniczny spacer i didżejski set.
Naszą codzienność wypełniają najróżniejsze dźwięki. Te, które poprzez znormalizowane praktyki słuchania zyskały konkretne znaczenia i odpowiadające im funkcje, oraz te, których […]
Monika Pasiecznik: Kiedy zobaczyłam zapowiedź twojego występu zatytułowanego „This is not a Recital”, przypomniał mi się Marino Formenti i jego eksperymenty z koncertem. […]
Iga Batog: Rozmawiamy przy okazji zbliżającego się festiwalu Musica Polonica Nova, który w tym roku odbywa się pod hasłem Zmysły i podejmuje […]
Dysonanse i rezonanse towarzyszyły mi niczym lupa do przyglądania się CTM. Pomimo pozornej dychotomii, doceniam to spektrum, w którym mieściły się liczne dźwiękowe eksploracje. Taka nawigacja na początku roku – dla mnie zadziałała. Resynteza tradycyjnego, uwydatniła i podkreśliła nowe podejścia i warstwy dźwiękowego dziedzictwa, z odświeżoną ramą interpretacji.
Małgorzata Heinrich: Tematycznie – jesteśmy teraz w pokoju dyrygenta w Operze Bałtyckiej. Podczas Festiwalu Futurofonia wysłuchaliśmy twojego najnowszego projektu Slow race, swan’s […]
