Moja droga do tego pytania zaczęła się od kiełbasy. Nie szedłem do Muzeum Etnograficznego rozważać przyszłości wykonawstwa ani granic artystycznej autonomii. Najpierw pojawiły się zdziwienie, śmiech i próba odnalezienia się w sytuacji. Dopiero później zacząłem odkrywać związki z pytaniami, które Reinholdtsen stawia od lat, a w Filharmonii Narodowej usłyszałem je już ze znacznie większą stanowczością.
W połowie października pogoda do wędrówki jest wyśmienita. Buki już przeszły w jesienne barwy, od zieleni, przez brąz w ochrę. Klony i jawory od żółci po koralową czerwień, którą podbijają jarzębiny. Niedawno padał deszcz, więc gdzieniegdzie koleinami płynie woda. Na trasie grzbietem brak strumieni – wszystko trzeba nieść na własnym grzbiecie.
Chciałbym więc napisać operę o tym, jak queerowość może być wyrażana poprzez różnego rodzaju głosy, o utraconych duchach queerowej tożsamości wyrażonych w dźwięku samym w sobie. Sam również bym uczestniczył w projekcie jako osoba skrzecząco-mówiąca, bo śpiewaniem raczej nie można tego nazwać.
You know, I always ask myself, what do I want to share? And I must say, right now these Temporary Son-Icons have a big impact on me. Also on an audience, apparently. This kind of energetic creation, visualising the time, this temporary aspect of music, the passing…
Paweł Kapica: Codziennie nad czymś pracujemy, mamy próby i nie ma miejsca na zastanawianie się, czy już jesteśmy uznanym kwartetem czy nie. Zdajemy sobie sprawę, że jesteśmy doceniani. I cieszymy się z tego.
For the last decade, Berlin-based Dutch-Italian composer and musician Aimée Portioli, aka Grand River, has been circling the perimeter of electronic music and sound art, crafting heady electroacoustic soundscapes while simultaneously devising multichannel installations and rupturing the boundary between the gallery and the performance space. Abul Mogard is the alter ego of Italian musician Guido Zen, known for evocative albums and immersive live performances.
Anis changed into his white jellabiya, sat on the balcony overlooking the Nile. (…) His eyes were sliding on the […]
„Założyłem wydawnictwo pierwotnie po to, żeby promować siebie i swoją muzykę. Było to w 1996 roku, więc mamy trzydziestą rocznicę. Wtedy byłem […]
Cóż, Heroines of Sound posiada wyraziście zdefiniowaną wizję, której się konsekwentnie trzyma. To inicjatywa feministyczno-queerowa, która stara się przede wszystkim poszerzać, czy przepisywać kanon muzyki współczesnej oraz sztuki dźwięku.
My first recordings on the 9th of August, the day of the elections, contain lots of handling noise: sounds of […]
