You know, I always ask myself, what do I want to share? And I must say, right now these Temporary Son-Icons have a big impact on me. Also on an audience, apparently. This kind of energetic creation, visualising the time, this temporary aspect of music, the passing…
Paweł Kapica: Codziennie nad czymś pracujemy, mamy próby i nie ma miejsca na zastanawianie się, czy już jesteśmy uznanym kwartetem czy nie. Zdajemy sobie sprawę, że jesteśmy doceniani. I cieszymy się z tego.
For the last decade, Berlin-based Dutch-Italian composer and musician Aimée Portioli, aka Grand River, has been circling the perimeter of electronic music and sound art, crafting heady electroacoustic soundscapes while simultaneously devising multichannel installations and rupturing the boundary between the gallery and the performance space. Abul Mogard is the alter ego of Italian musician Guido Zen, known for evocative albums and immersive live performances.
Anis changed into his white jellabiya, sat on the balcony overlooking the Nile. (…) His eyes were sliding on the […]
„Założyłem wydawnictwo pierwotnie po to, żeby promować siebie i swoją muzykę. Było to w 1996 roku, więc mamy trzydziestą rocznicę. Wtedy byłem […]
Cóż, Heroines of Sound posiada wyraziście zdefiniowaną wizję, której się konsekwentnie trzyma. To inicjatywa feministyczno-queerowa, która stara się przede wszystkim poszerzać, czy przepisywać kanon muzyki współczesnej oraz sztuki dźwięku.
My first recordings on the 9th of August, the day of the elections, contain lots of handling noise: sounds of […]
Weronika Bielecka: Jak zrodził się pomysł na „Rezonanse”? Wiktor Bury: Pierwsza edycja „Rezonansów” realizowana była dwa lata temu, w 2024 roku, […]
Otóż w moim odczuciu 24. edycja Survivalu była prawdziwie niewykluczająca. O wspomniane perspektywy zatroszczyli się zarówno organizatorzy, jak i artyści, ukazując punkt widzenia kobiet, mężczyzn, dzieci i zwierząt. Europejskie i pozakontynentalne sposoby postrzegania tych samych spraw. Poglądy zwolenników i przeciwników utartych idei, i schematów, które przede wszystkim poparte były naukowymi badaniami i studiami przypadku.
Prowokacja, hałas, kontrast, ciało wibrujące od basu, błysk i stroboskop. Trudno być słuchaczem, któremu spodoba się wszystko, równie trudno w zróżnicowanych programach Ephemery nie znaleźć nic dla siebie. W tym roku nie było inaczej. Może jedynie oczekiwania podskoczyły w górę – siódma odsłona festiwalu objęła pełny, intensywny tydzień (symbolicznie? być może).
